To kill or not to kill????

 

l_001_img_002.jpg

Είμαι το πρωί στην στάση και περιμένω υπομονετικά το λεωφορείο να πάω στη δουλειά μου. Μετά από δύο λεπτάκια έρχεται μία κυριούλα (ο Θεός να την κάνει την σαύρα!!) και ακουμπάει την τσάντα της πάνω στο παγκάκι της στάσης και βγάζει το πακέτο τα τσιγάρα και έναν αναπτήρα. Την κοιτάω και λέω «Δεν είναι δυνατόν να είναι τόσο μουλάρα!!;;!!» Και όμως φίλοι μου ήταν! Ανάβει λοιπόν την αηδία που είχε κολλημένη στα χείλη της και αρχίζει τις ρουφηξιές. Μαζί αρχίζει και το δικό μου το παραλήρημα. Δεν κατάλαβα κυρά μου είμαι υποχρεωμένη πρωί πρωί που έχω μπροστά μου 8 ώρες στο γραφείο και ενώ έχω μόλις βγει από το μπάνιο, ντυθεί και καλλωπιστεί να εισπνεύσω τον βρωμοκαπνό σου αλλά και να βρωμοκοπάω στο γραφείο σαν να μόλις βγήκα από το μπαράκι της Συγγρού!!;;;!!! Είμαι;;;;;

Για να μη με πείτε υπερβολική γιατί σας ακούω να το λέτε, πρώτον ήταν προκλητική γιατί γύρισε προς το μέρος μου για να κάνει τις τζούρες της και ενώ βρέχει και δεν μπορώ να πάω να κάτσω στην βροχή για να την αποφύγω. Και ρωτώ είναι τόσο φοβερό να περιμένει μέχρι ή να είναι μόνη της ή να πάει όπου στο διάολο πήγαινε ή τουλάχιστον να γυρίσει προς την άλλη να μην εκπνέει πάνω μου.

Ξέρετε τι πιστεύω; Πιστεύω ότι ένα μέρος της ικανοποίησης που παίρνουν οι καπνιστές είναι να προκαλούν και να ενοχλούν τους γύρω τους, γιατί αυτό τους κάνει να νιώθουν ξεχωριστοί, ότι αυτό που κάνουν είναι κάτι που τραβάει τα βλέμματα και δεν τους σκοτώνει απλά.

Πρωί πρωί με το μυτερό νύχι που είναι αηδία και κίτρινο από την μπίχλα να ρουφάει το γ@#&$@νο τσιγάρο. Στο μυαλό μου είχα εικόνες να παίρνω την τσάντα της από το παγκάκι και την χτυπάω κάτω αφού πρώτα της σβήσω το τσιγάρο στη μούρη.

Υ.Γ. Συγγνώμη για τον τόνο υπερβολής αλλά το πρωί είμαι ιδιαίτερα ευερέθιστη

Υ.Γ. 2 Επειδή δεν έβρισκα κατάλληλη εικόνα παραπάνω βλέπετε το ξύλο που θα έτρωγε αυτή.

Advertisements

7 thoughts on “To kill or not to kill????

  1. Δεν καπνίζω και, το ομολογώ, ότι πολλές φορές η μυρωδιά του καπνού με ενοχλεί ακόμα και σε εξωτερικό χώρο. Θυμάμαι πριν από ένα χρόνο φύγαμε από μια συναυλία στην αυλή του Μουσείου Λαϊκών Οργάνων, γιατί δεν άντεχα τις κυρίες μπροστά μας που κάπνιζαν.

    Έχω την αίσθηση ότι οι γυναίκες τα τελευταία χρόνια είναι πιο φανατικές και πιο προκλητικές καπνίστριες. Κάνω λάθος;

  2. to kill βέβαια. Ασε, το κακό με τους καπνιστες παραέγινε. Τι να πω κι εγώ που το πρωί όταν πάω να δώσω μάθημα, και ενώ το κεφάλι μου είναι σαν ατομική βομβα έτοιμη να εκραγει μου ανάβουν όλοι τσιγάρο και επειδή και οι χώροι δεν έχουν εξαερισμό είναι λες και ζεις σε ΄να ομιχλώδες τοπίο μή έχωντας τη δυνατότητα να αναπνέυσεις….

  3. @fvasileiou Έχει τύχει πολλές φορές να αλλάζουμε προορισμό εξόδου λόγω του τσιγάρου ή να χαλιόμαστε από μία δύο ενοχλητικές παρέες που δεν βγαίνουν για να μιλήσουν απλά για να καπνίσουν ασταμάτητα.

    @emperistatomenos Εννοείται ότι έπρεπε να την πλακώσω αλλά όπως ανέφερες έχουμε και μία παιδεία…

    @kxs14 Τι μου θύμησες τώρα!!! Πρωί πρωί στο αμφιθέατρο να θέλεις να τελειώνεις με την εξέταση να είσαι άυπνος και να έχεις 50 άτομα στο αμφιθέατρο που «δεν μπορούν να συγκεντρωθούν» αν δεν ανάψουν τσιγάρο, γιατί βλέπεις χωρίς την νικοτίνη δεν γίνεται να λύσουν την εξίσωση του Schrodinger !!!!!! Ούτε η Πυθία τόσο καπνό για να συγκεντρωθεί…………….

  4. Απορώ πώς άντεξες και δεν της έδωσες καμιά ανάστροφη της ημιόνας. Το χειρότερο δεν είπαμε βρε παιδιά, το κάπνισμα μέσα στο ασανσέρ. Εκεί να δεις ντουμάνι και τάσεις λυποθυμίας από το πατσουλί της εκάστοτε κυρίας και η βλεφαρίδα κάγκελο από τη μάσκαρα. Μερικές φορές αναρωτιέμαι που βρίσκεται εκείνος ο Πάσαρης…..

  5. Α ρε Βάια, αλήθεια πόσες φορές αναγκάστηκα να φύγω για να μπορέσω να πάρω μια ανάσα καθαρή, ή αναγκάστηκα να υπομείνω το μαρτύριο ή πόσες φορές συγκρατήθηκα και δεν έκανα αυτό που λες και εσύ πως έπρεπε να κάνεις.
    Και απαντώ στο ερώτημά σου: «Η ελευθερία η δική σου τελειώνει εκεί που ξεκινά των άλλων». Ναι, κύριε ή κυρία καπνιστέ, έχετε θεωρώ το δικαίωμα να καπνίζετε, δικαίωμά σας. Αλλά παύει να είναι δικαίωμά σας από την στιγμή που καταπνίγει την ελευθερία όλων των άλλων. Και παρεμπιπτόντως θα ήθελα να αναφέρω πως μια μάνα ΔΕΝ έχει δικαίωμα να καπνίζει, καθώς από τη στιγμή που φέρει μια νέα ζωή, έναν νέο άνθρωπο, αυτός ο «αγέννητος» άνθρωπος έχει δικαίωμα σε μια καλή ζωή όπου η μάνα του η καπνίστρια του την στερεί. Ντροπή, αίσχος.
    Ναι, εντάξει, δεν είπα να καταφύγουμε στο ξύλο (ούτε στο πλαστικό, ούτε σε κάποιο άλλο υλικό), αλλά τουλάχιστον θα πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε και να ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ αυτά που δικαιούμαστε.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s