Η γενιά των 700€ – που θα πάει η βαλίτσα

 

oceanrainbow.jpg

Χθες αγαπητοί μου αναγνώστες (και συναγωνιστές) βρέθηκα σε γνωστή ξένη αλυσίδα πώλησης ροφημάτων κάθε ποικιλίας καφέ και σοκολάτας. Απόλαυσα μία ζεστή σοκολάτα (με γάλα 0%, πάντα) και σιρόπι βατόμουρου και είχα την τιμή να περάσω αυτές τις δύο ώρες με εμπεριστατωμένη παρέα.

Καθώς λοιπόν η απαλή γεύση της σοκολάτας μας χάιδευε τους ουρανίσκους αναπτύξαμε με τον φίλτατο Γιάννη συζήτηση σχετική με τα προβλήματα της γενιάς μας. Πιο είναι το βασικό πρόβλημα όμως της γενιάς μας; Αυτό που μας καίει και τσουρουφλίζει είναι η ποιότητα ζωής που θα έχουμε και θα έχουμε στο μέλλον , κάτι το οποίο συνδέεται άμεσα με την εργασία μας και την αμοιβή για την εργασία αυτή.

Φτάσαμε στο συμπέρασμα (δεν πήρε και πολύ χρόνο βέβαια) ότι όσοι από εμάς είχαμε την ατυχία να ξεκινήσουμε χωρίς βοήθεια (σπίτι, οικόπεδο, αυτοκίνητο) από τους γονείς μας θα δουλεύουμε όλη μας τη ζωή (βλέπε 45 χρόνια) για να ξεπληρώσουμε ένα διαμέρισμα και να το αφήσουμε στη συνέχεια στα παιδιά μας ώστε αυτά να μην ξεκινήσουν με τις ίδιες συνθήκες με μας. Γιατί ισχύει όμως αυτό το τόσο απαισιόδοξο συμπέρασμα; Είναι απλό. Περάσαμε 4-8 χρόνια της ενήλικης ζωής μας σπουδάζοντας, επενδύοντας σε ένα καλύτερο μέλλον ενώ θα μπορούσαμε να είχαμε ήδη αρχίσει να δουλεύουμε (θα σας πω παρακάτω γιατί), οι άντρες φάγανε άλλο ένα με ενάμιση χρόνο στον στρατό (χαμένοι 15 μήνες – γιατί παίζει και το 3μηνο ξεκούρασης και επανένταξης στον κόσμο) και ήρθαμε στην στιγμή τη μεγάλη που υποτίθεται ότι θα αλλάξει τη ζωή μας – ψάχνουμε για δουλειά. Το φαινόμενο της σφαλιάρας ξεκινάει εδώ.

Αφού στείλουμε 150 βιογραφικά δεξιά και αριστερά μετά από ένα δίμηνο (στην καλύτερη περίπτωση) αρχίζουν οι συνεντεύξεις. Εκεί αντιλαμβανόμαστε ότι η θέση μάλλον δεν είναι σχετική με την ειδικότητά μας (δεν πειράζει και τόσο βέβαια αυτό) και ότι ο μισθός – αν μας πάρουν – είναι εξευτελιστικός. Υπάρχει λόγος που μας έχουν βαπτίσει γενιά των 700€. Θα εξηγήσω και γιατί τα 900€ (θα πω παραπάνω να μην παίρνουμε την χειρότερη περίπτωση) είναι εξευτελιστικός μισθός. Είσαι 25 ετών έχεις πανεπιστημιακή μόρφωση και ξεκινάς την ζωή σου. Τι θέλεις; Θέλεις ένα αυτοκίνητο, μία άνεση κινήσεων – όχι υπερβολές, να πηγαίνεις για έναν καφέ και να μην αναγκάζεσαι να πάρεις ελληνικό γιατί κάνει 2,50€ αλλά αυτό που πραγματικά θέλει, να μην μετράς την τελευταία δεκάρα σε μικρά έξοδα. Τι άλλο όμως θέλει ή θα έπρεπε να θέλει κάθε ενήλικας; Την δυνατότητα να μείνει μόνος. Εδώ υπάρχει μεγάλη σύγκρουση που είναι άλλο θέμα. Πως όμως θα ζήσεις μόνος; Θα νοικιάσεις σπίτι ή θα αγοράσεις. Έχουμε λοιπόν : 100€ δόση αυτοκινήτου, 350€ ενοίκιο ή 450€ δόση στεγαστικού δηλαδή αμέσως αμέσως πάγια έξοδα χωρίς νερό, ρεύμα, τηλέφωνο 450€ -550€. Αρχίζουμε τώρα 35€ ρεύμα, 10€ νερό, 40€ τηλέφωνο και 45€ (τρελά ιδανική περίπτωση) κοινόχρηστα. Σύνολο, 580€ – 680€. Το αυτοκίνητο δεν έχει βενζίνη και εσύ δεν έχεις να φας. Οπότε αναγκαστικά ένα από τα δύο πρέπει να θυσιαστεί και επειδή θα πεθάνεις αν δεν τρως, πάει το αυτοκίνητο. Που μείναμε; Έχεις δικό σου σπίτι. Πολύ σημαντικό. Θα σε πάρει όμως 45 χρόνια να το ξεπληρώσεις (αν το αγόρασες) οπότε θα δουλεύεις όλη σου τη ζωή για ένα σπίτι.

Εντάξει ξέφυγα λίγο και δεν είναι ανάγκη να τα κάνουμε όλα μαζί. Αλλά στην πραγματικότητα που ζούμε μόνο με συγκάτοικο βγαίνει η δουλειά και από προσωπική εμπειρία η συγκατοίκηση με αδέρφια δεν βγαίνει σε καλό και δεν είναι δυνατό να παντρευτείς από τα 25 για να πεις ότι θα μένεις μόνος. Οπότε τι κάνεις; Μένεις με τους γονείς σου. Αυτοί χαίρονται βέβαια αλλά δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό το φαινόμενο είναι καταστροφικό για εμάς τους ίδιους.

Τέλος πάντων έφυγα εντελώς εκτός θέματος και μάλλον πρέπει να το συνεχίσω με άλλο Post. Το ζήτημα είναι ότι επενδύσαμε και χάσαμε γιατί απόσβεση δεν κάνουμε είναι απλά τα οικονομικά, φοιτητής σε άλλη πόλη = 700€ – 1000€ το μήνα, εργαζόμενος μετά από 5 χρόνια 900€ με πληθωρισμό 4% – Γιάννη κάνε τους υπολογισμούς γιατί εγώ είμαι Φυσικός και όχι οικονομολόγος, ήταν κερδοφόρα η επένδυσή μας ή έπρεπε να αγοράσουμε οικόπεδο στον Κεραμεικό το 2000;

Υ.Γ. Συγχωρήστε με που ξέφυγα και πηγαινοερχόμουν από το ένα θέμα στο άλλο .

Υ.Γ.2 Για να ανέβουμε λίγο η εικόνα είναι ελπιδοφόρα – περίπου.

Advertisements

3 thoughts on “Η γενιά των 700€ – που θα πάει η βαλίτσα

  1. Το θέμα που θίγεις είναι μεγάλο και δεν μπορείς να δόσεις εύκολα εξηγήσεις / απαντήσεις / λύσεις.
    Θέλω μόνο να σημειώσω μια παρατήρηση για πιο γόνιμο προβληματισμό:
    Δεν μπορώ να καταλάβω -δεν βγαίνει στα μαθηματικά, ρε παιδί μου- πώς είναι δυνατόν να κάνουμε τη ζωή που κάνουμε (από πλευρά διασκέδασης και ψυχαγωγίας) ενώ οι μισθοί μας είναι περιορισμένοι. Θέλω να πω: Στην Ευρώπη, που οι μισθοί είναι πιο καλοί, δεν βγαίνουν, δεν ξενυχτάνε, δεν ντύνονται τόσο καλά όσο εμείς.
    Πώς;

  2. Το πως είναι πολύ απλό, ζούμε με τους γονείς μας μέχρι τα 35 και τους παίρνουμε και τα λεφτά.
    Αν προσέξεις οι περισσότεροι που κάνουν τη ζωή που λες είναι οι φοιτητές ή δεν έχουν φύγει από το σπίτι. Και εγώ αν τα είχα όλα πληρωμένα με τον μισθό κάθε μήνα για προσωπικά έξοδα θα ήμουν η καλύτερη του χωριού, που λένε.

  3. Ναι, δυστυχώς η ελληνική οικογένεια δεν εκπαιδεύει τα τέκνα της να ανοίγουν τα φτερά τους. Υπερπροστασία. Και πάλι όμως, ο τρόπος ζωής που προκρίνουμε είναι και πολυέξοδος και αντιπαραγωγικός.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s